Obserwator(ka)


Stoję sobie jak kormoran
patrzę tam gdzie patrzy, na bok
choć ptaki mają niemal orbitalny wzrok
i widzą więcej niż człowiek
próbuję zobaczyć co ogląda

Do jeziora zaglądamy na chwilę
a tam śmieje się w słońcu caly świat
faluje gdy wieje wiatr
pulsuje gdy spada liść
w wodne chmury

Mówimy sobie tyle bez słów
rozumiemy choć nie znamy
wszystkich zasad
jezioro mądrości odkrywamy

autor: greenlifenow
foto: greenlifenow

kim jestem?

CSC_1215

DSC_0747

zaprzyjaźniona z nim…
zaprzyjaźniona z nią…

z urwisem, który strzela
i język co chwilę pokazuje…

z cichą, która brzegi urywa
spokojna jest lecz nieustępliwa…

on zawsze mnie grzeje
choć ja dystans trzymam…

ona okrywa swoim płaszczem
i łzy moje skrzętnie skrywa…

kim jestem?
czy jeszcze człowiekiem?

DSC_0522

DSC_0042

zanim…

CSC_0025

wiosnę zamieni lato
przynosząc nowe kwiaty
nie raz mnie zatrzymają
ogrodowe obrazy…

tu ptaki odpoczywają
w trelach się prześcigając
wiatr ciepły przynosi
zapachy pola…

rozgrzewka ;)

CSC_0026

każdy ma
miejsce istotne…
niezwykły Eden
jedyny…

w którym się sączy szczęście
i emanuje energia
rodzi się radość
i zawsze czeka
na Ewę…

z życiem idzie…

prawdziwy przyjaciel
troskliwy anioł
z Tobą trwa
rozdaje radość
uczucia zmieści
choć artystyczny
autorytet w nim jest…

wszystko wie…

rozdaje sny
Eros emocji
uczucie w nim rośnie
cały czas
niezwykła enigma…

zabłądzili…

CSC_0382

Tezeuszowi – Ariadna
rzuciła w labiryncie nić…

łódź Odyseusza latami błądziła
a jednak nie przestał chcieć żyć…

Zgubiłeś swą drogę w ciemności
szukając skarbu zbłądziłam ja też…

w Światłości kiedyś znajdziemy …
skarb, który w sercu wciąż jest…